വിലങ്ങ്‌

നടന്നു തീർത്ത മരു പ്പറമ്പുകളുടെ ചിതയെരിയുന്നുണ്ടുള്ളിൽ, പുകയുയരുന്നുണ്ട്‌ ചിന്തകളിൽ.
ഒരിക്കലും കണ്ടെത്താനാവാതെ പോയൊരാ മരുപ്പച്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളെയാവാം ദേഹമിന്നു വടുക്കളായ്‌ പുറം തള്ളുന്നത്‌.
ചൂടു കാറ്റിൽ, ആയിരം സഞ്ചാരികളെ മണൽക്കടൽ കടത്തുമ്പോൾ ആരും ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല ഞാനോരപകടകാരിയാണെന്ന്, എന്റെ കാലുകളിൽ മരണത്തിന്റെ മണികൾ കിലുങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന്.
ചുമലിലെ കൂനിൽ വിശപ്പും ദാഹവുമൊളിപ്പിച്ച്‌, കാതങ്ങൾ താണ്ടുമ്പോൾ അവർക്കെല്ലാം ഞാനൊരു ആഡംഭര ചിഹ്നമായിരുന്നു.
എന്നിട്ടുമെങ്ങനെ എപ്പൊഴോ ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ ഒട്ടകമായി മാറി.
എന്റെ മേച്ചിൽ പര പ്പുകളിൽ പാതകൾ പണിതിട്ടു പേക്കൂത്തു നടത്തിയത്‌ എന്റെ കുറ്റമായിരുന്നോ?
മരണ വേഗങ്ങൾ എന്റെ കാലുകളിൽ തട്ടിത്തെറിച്ച്‌ നരകങ്ങൾ പൂകിയത്‌ എന്റെ കുറ്റമായിരുന്നോ?

ദു:ഖങളില്ല, മുന്നിൽ തുറന്നു തന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ ഒരു ലോകം, മുൻ കാലുകളിൽ കൂച്ചു വിലങ്ങിട്ടിട്ട്‌...

(മരുഭൂമിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം കാണാം ഒട്ടകങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കണമെന്നൊരു മുന്നറിയിപ്പ്‌)