യാത്രയയപ്പ്‌

നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു എന്നു കരുതിയതിൽ ചിലതെല്ലാം തിരികെക്കിട്ടിയെന്നു തോന്നിത്തുടങ്ങുമ്പോഴായിരിക്കും കലണ്ടർ, മടക്കത്തീയതി ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നത്‌. അപ്പോൾ തോന്നും വരേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന്.

അത്രമേൽ ദു:സ്സഹമാണു ഇനി മടങ്ങുന്നതു വരെയുള്ള ദിവസങ്ങൾ.
എല്ലാവരും യാത്രയയപ്പിനായി ഒരുങ്ങിത്തുടങ്ങും, അവരുടെ സന്തോഷത്തിലും ഉത്സാഹത്തിലും കരയുന്ന മനസോടു കൂടിയാണെങ്കിലും പങ്കുചേർന്നേ തീരൂ.

ഒടുവിലാ നിമിഷം വരും. യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങണം. എന്തോ മറന്നു വച്ചു എന്നൊരു തോന്നൽ ബാക്കി നിൽക്കും, എത്രയാലോചിച്ചാലും പിടി തരാതെ.

ചിലരെ, കെട്ടിപ്പിടിച്ചും കൈകൾ ചേർത്തു പിരിച്ചും തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ മൂടൽമഞ്ഞിലെന്ന പോലെ കാണാമൊരാളെ. അകലെ മാറി നിന്നു ഒന്നുമുരിയാടാതെ ഒരായിരം യാത്രാ മംഗളങ്ങൾ നേരുന്നൊരാളെ.

വിട പറയാതെ പോയയാൾ കാഴ്ചയിൽ നിന്നു മറഞ്ഞിട്ടും, നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ ആ വഴിയിലേക്കു തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നൊരാ ആളിന്റെ മങ്ങിയ ഓർമ്മയിലാവുമോ ദൂരമേറെയായിട്ടും കണ്ണുകൾ പുറകോട്ടു മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്നത്‌.

(നീൽഗിരി മൗണ്ടൈൻ റയിൽ വേയിൽ നിന്നു)